Travel Beats: Manarola

28 Şubat 2012

Manarola

Cinque Terre deki ikinci adresimiz Unesco tarafından koruma altına alınmış bu köy. Riomaggiore ile arası birkaç kilometre. Trenle 5 dakikada gidilebildiği gibi, iki köy arasında, hatta bütün köyler arasında, sahil şeridi boyunca yürüyüş yolları da mevcut. Kış mevsimi olmasına rağmen hava yürüyüş için elverişliydi fakat zaman kaybetmemek için ben treni tercih etmiştim ve aylardır büyük merakla beklediğim o köye gidiyordum nihayet..

İtalya gezimde 7 şehir gezecektim. Tarihi Roma, rönesansın beşiği Floransa veya modanın kalbi Milano için bu kadar heyecanlanmamıştım. Buraya giden çok fazla insan olmadığı ve hakkında çok fazla şey duymadığım için sanki yeni keşfediyormuş hissi vardı. Manarola'da beni yanıltmayıp, heyecanımı boşa çıkarmayacaktı. Bu köy, büyük şehir insanlarının hep söylediği " her şeyi geride bırakıp bir sahil kasabasına yerleşeceğim. Orada büyük şehir kargaşasından uzak, küçük bir cafe işleterek hayatıma devam etmek istiyorum " dediği cinsten bir yerdi. Mevsim olmadığı için kalabalık yoktu. Daha çok emekli yeri gibi olsa da, yaz ayalarında burasının da turistlerin akınına uğradığına eminim.

Trenden inip Riomaggiore'de olduğu gibi yine bir yer altı tünelinden köye geçiyorduk. Riomaggiore ile benzer yönleri çoktu Manarola'nın ama buranın enerjisi daha bir farklıydı sanki. Tünelden çıkar çıkmaz yine karşımızda rengarenk evler, yaşam dolu sokaklar vardı. Sanki buradaki oksijen bile farklıydı. Birde burada içilen kahvenin, yenilen yiyeceğin tadının daha farklı olduğunu düşünüyordum. Tünelden çıkar çıkmaz hemen karşısında gördüğümüz Aristide isimli ilk cafeye oturmuştuk.

Da Aristide Ristorante köye özgü bir dış cepheye, modern dizayna sahip bir iç yapıya sahip. Kendi yapımları taze kruvasanları, kekleri var. Hepside düşündüğüm gibi harikaydı. Kahveleri ise beklediğimden çok çok daha lezzetliydi. Gerçek bir İtalyandı burası. Ayrıca köyleri gezerken karşılaştığımız tek ingilizce bilen kişide, mekan sahibesinin yurt dışında okumuş kızıydı.

Manarola sokaklarında yürürken değişik bir dinginlik oluşmuştu. Deniz, renkli evler filan birçok yerde mevcut belki ama burada dediğim gibi ayrı bir enerji vardı. Adım attıkça rahatlıyordu insan adeta. Sahile geldiğimde ise meşhur Manarola fotoğraflarının çekildiği yeri görmüştüm. Orada banklardan birisine oturmuş, bu keyfi tamamlaması için Manarola'ya karşı puromu yakmıştım. O an buraya ilerde tekrar gelirim diye düşünüyordum. Fotoğraflarımızı da çektikten sonra sıradaki köye geçme vakti gelmişti. Bir sonraki adresimiz Corniglia köyü olacaktı ve Cinque Terre gezimiz orada sona erecekti. Corniglia'ya sahil şeridinden yürüyerek geçecektik. Ama yolun kapısını kilitlemişlerdi. Sezon olmadığı için sanırım veya her hangi başka bir nedenden dolayı yürüyüş yolu kapalıydı. Bizde o zaman Cinque Terre deki son adresimiz Manarola olsun diye trenle Corniglia yerine, iki sonraki adresimiz Genova'ya geçecektik.. Bölgenin puanı; 100 üzerinden 80.